Wyłączne karmienie piersią do minimum 6 miesiąca życia dziecka to „złoty standard” żywienia niemowląt, uznany przez wszystkie towarzystwa naukowe i autorytety w dziedzinie zdrowia, pediatrii, żywienia. Mleko matki jest pokarmem pierwszego wyboru dla dzieci zdrowych i chorych, urodzonych o czasie, jak i przed terminem. Początki karmienia piersią jednak nie zawsze bywają łatwe. Około 60% karmiących matek napotyka na rożnego typu problemy z laktacją. Dlatego niezwykle ważna jest edukacja i odpowiednie wsparcie młodych Mam. Niestety w Polsce od wielu lat kwestie ochrony karmienia naturalnego i wsparcia laktacyjnego są zaniedbywane. Brak odpowiedniego wsparcia i pomocy sprawia, że statystyki dotyczące karmienia naturalnego w naszym kraju nie wyglądają najlepiej.

Jak wynika z danych zaprezentowanych w Raporcie opracowanym we współpracy z Centrum Nauki o Laktacji Karmienie Piersią w Polsce, w pierwszych dobach życia większość urodzonych dzieci (98%) karmiona jest naturalnie, mlekiem matki. Niestety z każdym kolejnym miesiącem wskaźnik ten dramatycznie spada. W 6. tygodniu po urodzeniu, piersią karmi już tylko 46%, od 2. do 6. miesiąca 42%, natomiast w po roku jedynie 11,9%. (dane GUS za 2014 rok). Niestety podobnie wyglądają wskaźniki karmienia piersią wcześniaków, dla których mleko mamy jest najcenniejszym lekarstwem. W Polsce 60% wcześniaków jest karmionych piersią przy wypisie ze szpitali

I i II poziomu referencyjności, ale tylko 30% wcześniaków przy wypisie ze szpitali III poziomu, który jest przeznaczony do opieki nad nimi (Wilińska 2009, 284 szpitale, Standardy Med.).

 

 Źródło: Raport: Karmienie piersią w Polsce, 2015

Dane te odzwierciedlają stan systemu wsparcia karmiących matek w organizacji opieki okołoporodowej w naszym kraju. I choć dysponujemy szeregiem regulacji prawnych chroniących karmienie naturalne, dziś realna pomoc i instytucjonalne wsparcie karmiących mam jest znikome.

O tym jak wygląda w Polsce edukacja w zakresie karmienia naturalnego i systemowe wsparcie dla karmiących kobiet, zarówno w szpitalach, przychodniach, jak i w miejscach pracy młodych Mam, mówią autorzy Raportu Czy Polska jest krajem przyjaznym matce karmiącej i jej dziecku?

Zaprezentowane w Raporcie dane wskazują, że karmiące Polki to grupa, do której adresowana jest relatywnie mała pomoc i niewielkie wsparcie instytucjonalne. Jednym z istotnych problemów jest brak edukacji i informowania młodych mam nt. korzyści, jakie płyną z karmienia naturalnego i mleka mamy. Brakuje również należytego wsparcia, gdy pojawiają się kłopoty z laktacją. Lekarze pediatrzy rzadko odsyłają pacjentki do konsultantów laktacyjnych, często wybierają uproszczony sposób rozwiązania problemu – głównie zalecają podawanie mieszanek sztucznych. Jak pokazują statystyki zaprezentowane w Raporcie, jedynie 7% pediatrów zaleciło mamom zgłaszającym problemy z karmieniem skorzystanie z konsultacji laktacyjnej, natomiast aż 43% podanie sztucznej mieszanki.

Źródło: Raport: Czy Polska jest krajem przyjaznym matce karmiącej i jej dziecku?, 2016

Kolejną istotną kwestią jest karmienie piersią na oddziałach szpitalnych, w sytuacji, gdy dziecko jest chore i powinno pozostać w szpitalu. Owszem szpitale są instytucjami przyzwalającymi na karmienie piersią, jednak nie można ich określić jako miejsc, gdzie profesjonalnie zabezpiecza się dostęp do mleka mamy dla chorego dziecka. Przykładem są wyraźne braki sprzętowe oraz brak aktywnej postawy personelu. Jak wskazuje Raport 70% mam karmiących deklarowało, że na oddziałach szpitalnych miało zapewnione warunki do karmienia piersią, mogło skorzystać z fotela, krzesła do karmienia. Z drugiej strony jednak aż 36% ankietowanych mam nie czuło zachęty, ani akceptacji ze strony personelu medycznego, aby karmić piersią lub podawać dziecku odciągnięte mleko mamy. Co istotne aż 10 % mam usłyszało z ust personelu medycznego, że mieszanka sztuczna jest lepsza niż mleko matki, z kolei 9% mam, że zagłodziło swoje dziecko.

 

Źródło: Raport: Czy Polska jest krajem przyjaznym matce karmiącej i jej dziecku?, 2016

Poza brakiem aktywnej postawy personelu medycznego, kłopotem jest również wyposażenie szpitali w niezbędny sprzęt – laktatory, dzięki którym mamy mogą odciągnąć pokarm i nakarmić nim swoje Maleństwo. W większości szpitali mimo szeregu sprzętów niezbędnych do przechowywania odciągniętego pokarmu (lodówki) , brakowało laktatorów niezbędnych dla odciągnięcia pokarmu.

Bardzo ważnym elementem systemowego wsparcia karmiących mam jest również dostęp do porad konsultantek laktacyjnych – zawodu, który mimo upływu wielu lat nadal nie został zarejestrowany jako jeden z zawodów medycznych, podlegających Ministerstwu Zdrowia. Konsekwencją tego jest brak finansowania ze strony państwa porad laktacyjnych. Mimo braku rejestracji zawodu,profesjonalne doradztwo jest jednak prowadzone. Osoby, które pragną zajmować się profesjonalnym doradztwem laktacyjnym poszerzają swoją wiedzę na kursach doszkalających i weryfikujących ich wiedzę i umiejętności, zdobywając dwa znane w Polsce certyfikaty:

– tytuł Certyfikowanego Doradcy Laktacyjnego (CDL), nadawany przez Centrum Nauki o Laktacji.

– tytuł Międzynarodowy Dyplomowanego Konsultanta Laktacyjnego (IBCLC), nadawany przez International Board of Lactation Consultant Examiners

Porady laktacyjne są dziś usługami w pełni komercyjnymi, bez wsparcia ze strony Państwa. Jedynie przychylność i wyrozumiałość doradców względem młodych mam sprawia, że często wizyty te są bezpłatne. Mimo przychylności konsultantów, niezwykle ważne jest jednak uwzględnienie konsultantów na wykazie zawodów medycznych, które byłoby ważnym krokiem w stronę systemowego wsparcia karmiących mam.

Mimo szeregu potrzeb w zakresie wsparcia mam, zaprezentowanych w Raporcie, niezwykle ważna jest determinacja i chęć młodych kobiet, do tego, aby karmić piersią. Aby jednak karmienie piersią było dla nich niezapomnianym wspomnieniem i trwało jak najdłużej ważne jest, by otrzymywały fachową pomoc i wsparcie.

Komentarze

komentarzy