W przypadku mam karmiących naturalnie ropień piersi powstaje najczęściej w wyniku zignorowanego lub źle leczonego zapalenia piersi. Dolegliwość ta występuje bardzo rzadko, jednak wśród kobiet, u których się pojawia, wzbudza wiele obaw. Jak zachować się w takiej sytuacji – odstawić dziecko od piersi czy nadal karmić? Jak wygląda leczenie ropnia? Czy schorzenie to może mieć negatywny wpływ na dalszą laktację?

Czynniki zwiększające ryzyko wystąpienia ropnia piersi

– przebyte zapalenie piersi,
– rezygnacja z karmienia piersią dotkniętej stanem zapalnym,
– opóźnione lub źle leczone zapalenie piersi,
– silny, forsowny masaż piersi ze stanem zapalnym,
– nagłe zakończenie karmienia,
– nieregularne odciąganie pokarmu lub przystawianie do piersi,
– mechaniczne uszkodzenie, pękanie lub podrażnienie brodawki,

Objawy ropnia piersi

– silnie bolesny, wyodrębniony guz piersi
– zaczerwienienie (do sino-czerwonego) i obrzęk piersi,
– gorączka (w ok. 50% przypadków),
– złe samopoczucie,
– w niektórych przypadkach – wyciek ropy z brodawki.

Leczenie ropnia piersi

Ropnia piersi nie można wyleczyć domowymi sposobami, dlatego w razie wystąpienia jakichkolwiek objawów, które mogą wskazywać na jego obecność, należy skontaktować się z lekarzem i z konsultantem laktacyjnym. Aby potwierdzić schorzenie, wykonuje się badanie USG. Następnie – jeszcze na wczesnym etapie choroby – mama przyjmuje odpowiedni antybiotyk, który dobierany jest na podstawie posiewu z treści ropnia. Ma on za zadanie ograniczyć rozprzestrzenianie się zapalenia, które powstaje wokół guza. Najczęściej konieczne jest przeprowadzenie zabiegu, w trakcie którego usuwa się zawartość ropnia. W tym celu stosuje się zazwyczaj jedną z następujących metod:
– aspiracja treści ropnia piersi: nieinwazyjna, praktycznie bezbolesna metoda, stosowana w leczeniu małych zmian (do średnicy 3 cm), polegająca na nakłuciu ropnia i odciągnięciu jego zawartości. Zazwyczaj zdarza się, że jedno nakłucie nie wystarcza, aby go opróżnić – wtedy aspirację przeprowadza się kilkukrotnie.
– małoinwazyjny drenaż ropnia piersi: jest metodą pośrednią między aspiracją piersi a klasycznym drenażem chirurgicznym stosowaną przy znieczuleniu miejscowym. W ramach tego zabiegu wykonuje się nakłucie igłą w celu pobrania próbek do badania oraz nacięcie ropnia. Następnie usuwa się jego treść, płucze jamę guza, a po zabiegu w miejsce nacięcia zakłada się opatrunek wraz z miękkim drenem, który umożliwia dalsze płukanie. Kobieta przyjmuje antybiotyk, a dwa razy na dobę płucze się jamę ropnia antyseptykiem i solą fizjologiczną.
– klasyczny drenaż chirurgiczny ropnia piersi: metodę tę stosuje się w przypadku dużych guzów lub wtedy, gdy są głęboko umiejscowione. Klasyczny drenaż wykonuje się również w sytuacji, gdy zawiodły wszystkie mniej inwazyjne sposoby. Wymaga znieczulenia ogólnego i hospitalizacji. W ramach tego zabiegu wykonuje się kilka nacięć ropnia.

Leczenie ropnia piersi a karmienie piersią

W pierwszej dobie po zabiegu karmienie piersią jest trudne z przyczyn technicznych, ale jeśli tylko opatrunek to umożliwia, należy karmić dziecko lub odciągać pokarm. Opróżnianie chorego segmentu piersi z mleka jest czynnikiem koniecznym do prawidłowego przebiegu procesu leczenia, gdyż pomaga ograniczyć zasięg infekcji. Mleko matki jest bezpieczne dla dziecka (WHO, 2000). Przyjmowanie antybiotyków po zabiegu nacięcia ropnia nie jest przeciwwskazaniem do karmienia naturalnego. Zdarza się, że matce zaleca się zahamowanie laktacji, jednak według aktualnej wiedzy medycznej nie jest to konieczne. Jedynie w przypadku bardzo rozległych, wielokomorowych, głęboko położonych ropni, których leczenie będzie trudne i długotrwałe, zahamowanie laktacji może być uzasadnione.

Należy pamiętać o tym, że konsekwencje nieleczonego ropnia piersi mogą być bardzo poważne i zagrażać życiu kobiety – wszelkie zaniedbania mogą prowadzić do sepsy, czyli ogólnego zakażenia krwi. Z tego powodu leczenie ropnia powinno być natychmiastowe i odbywać się pod opieką lekarza i konsultanta laktacyjnego.

Komentarze

komentarzy